Oryks arabski, majestatyczne stworzenie zamieszkujące tereny pustynne Bliskiego Wschodu, od wieków fascynował ludzi swoimi smukłymi rogami, które według legend były inspiracją do opowieści o mitycznym jednorożcu. Historia tego gatunku to nie tylko opowieść o przetrwaniu, ale także symbol sukcesu międzynarodowych działań na rzecz ochrony przyrody.

W latach 70. XX wieku oryks arabski był bliski wyginięcia. W wyniku nadmiernych polowań populacja tego ssaka drastycznie się zmniejszyła, co doprowadziło do uznania gatunku za wymarły na wolności. Smukłe, charakterystyczne rogi oryksów stały się ich przekleństwem, ponieważ wierzono, że posiadają one magiczne moce, co uczyniło je celem myśliwych.

Oryks arabski. Legenda bliskowschodnich pustyń i symbol sukcesu ochrony przyrody

W 1962 roku, kiedy na wolności pozostało mniej niż 500 osobników, rozpoczęto akcję ratunkową nazwaną „Operacją Oryks”. Działacze na rzecz ochrony przyrody schwycili trzy oryksy, które zostały przewiezione do zoo w Phoenix w Stanach Zjednoczonych, gdzie rozpoczęto program hodowli w niewoli. Był to kluczowy krok, który zapoczątkował proces przywracania gatunku do naturalnego środowiska.

Dwie dekady później, dzięki współpracy międzynarodowej, gatunek oryksa arabskiego zaczął wracać na wolność. W ramach szeroko zakrojonych działań prowadzonych przez organizacje zajmujące się ochroną przyrody, rządy krajów Bliskiego Wschodu oraz ogrody zoologiczne, udało się stworzyć stabilne populacje w kilku regionach. Kluczowym krokiem w ochronie gatunku było wprowadzenie w 2007 roku regionalnej księgi stadnej, która pozwala na kontrolowanie populacji żyjących w niewoli.

Obecnie oryksy arabskie zamieszkują tereny Izraela, Jordanii, Omanu, Arabii Saudyjskiej oraz Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Planuje się również ich reintrodukcję w Iraku, Kuwejcie i Syrii, gdzie ekolodzy monitorują populacje w niewoli, mając nadzieję na odtworzenie historycznych siedlisk tego gatunku.

Oryks arabski to niezwykle przystosowany do życia w surowych warunkach pustynnych ssak. Jest roślinożercą, żywiącym się suchymi trawami i krzewami, a jego zdolność do wykrywania opadów deszczu i wzrostu roślin z odległości nawet 90 km umożliwia mu przetrwanie w trudnym środowisku. W poszukiwaniu pożywienia oryksy potrafią przemierzać duże odległości, co niestety czasem naraża je na niebezpieczeństwo, szczególnie poza obszarami chronionymi.

Mimo że obecnie na wolności żyje około 1220 oryksów arabskich, a w niewoli od 6000 do 7000 osobników, gatunek nadal jest narażony na wiele zagrożeń. Nielegalne polowania, nadmierny wypas zwierząt oraz susze to tylko niektóre z problemów, z którymi muszą się mierzyć te majestatyczne stworzenia. Jednakże ich imponujący powrót do natury skłonił Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody (IUCN) do podniesienia statusu gatunku z zagrożonego do narażonego w 2011 roku.

Oryks arabski to nie tylko symbol walki o przetrwanie, ale także przykład tego, jak ludzka interwencja może przyczynić się do ochrony unikalnych gatunków zwierząt i ich powrotu do naturalnych środowisk.

Podczas podróży po Bliskim Wschodzie, miłośnicy przyrody mogą mieć wyjątkową okazję zobaczyć oryksa arabskiego w jego naturalnym środowisku. Rezerwaty przyrody w Omanie, Arabii Saudyjskiej czy Zjednoczonych Emiratach Arabskich oferują turystom możliwość obcowania z tym wyjątkowym gatunkiem, który stał się symbolem sukcesu ochrony przyrody na skalę światową.

Oryks arabski to przykład nadziei, że mimo przeciwności losu, przy odpowiednich działaniach, możemy uratować zagrożone gatunki i przywrócić im miejsce na Ziemi.

Czytaj również: Sezon na grzyby rozpoczęty. W te miejsca warto wybrać się na grzybobranie